دعای صبحگاهی

دُعای صبحگاهی ….. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﺩﻋﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻋﻄﺎﯾﻢ ﮐﻦ … ﺗﻮ ﺍﯼ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭘﺲ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺭﺍ ﭘﯿﺸﻪ ﺍﻡ ﻓﺮﻣﺎ ….. ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﻣﻦ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩﻡ ؛ ﮔﺎه گاﻫﯽ ﮔﺮ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻃﻐﯿﺎﻥ ﻣﭙﻨﺪﺍﺭﺵ ﮐﺮﯾﻤﺎ ﻣﻦ ﮔﻨﻬﮑﺎﺭﻡ ، ﺗﻮ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺑﮕﻮ ﺁﯾﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺨﺸﺸﻢ ﺑﯿﺠﺎﺳﺖ ؟ ﺧﻮﺩﺕ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﺨﻮﺍﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ ﺍﯾﻨﮏ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﯾﺎﺏ ….. ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺟﻮﯾﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ؛ ﻧﻮﺭﯼ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﮐﻦ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺭﺣﻤﺘﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻋﻄﺎ ﻓﺮﻣﺎ آمین مهربان ترینم تـو خود گفتی : “فانی قریب” ” من نزدیڪم ” خـــــوب من تـو همیشه نزدیڪی ؛ اما من دورم ڪاش می‌شد به تـو نزدیک شوم بـــــزرگ من مرا در صراط مستقیمـت قرار بده چقدر بودنت را محتـــــاجـــم “یا انیس من لا انیس له” ای مونـــــس و همدم ڪسی ڪه همدمی ندارد